Huidproblemen bij de Malinois: allergie of parasiet?

Je hebt een Malinois. Een waakhond met de focus van een laserstraal en de energie van een stuk of drie batterijen.

Maar soms is er iets anders aan de hand. Je hond krabt zich tot bloedens toe, bijt aan zijn poten en lijkt maar niet comfortabel in zijn vel te zitten.

De vacht glanst niet meer en er zijn rare plekken ontstaan. De grote vraag is dan: wat is de oorzaak? Is het een vervelende parasiet of gaat het om een allergie? In dit artikel helpen we je het verschil te zien, in helder Nederlands zonder ingewikkelde woorden.

De huid: meer dan alleen een vacht

Voordat we ingaan op de oorzaken, is het goed om te begrijpen wat de huid doet.

De huid is het grootste orgaan van je hond. Samen met de vacht beslaat het ongeveer 12 procent van het totale lichaamsgewicht.

Het is een beschermend schild tegen de buitenwereld. Het houdt ziekteverwekkers tegen en zorgt ervoor dat je hond niet uitdroogt. Als dit schild beschadigd raakt, ontstaan er problemen. Bij de Malinois, een ras dat bekend staat om zijn gevoelige huid, kan dit snel escaleren.

Parasieten: De onzichtbare indringers

Een van de eerste dingen die je moet uitsluiten, zijn parasieten. Dit zijn kleine beestjes die zich tegoed doen aan de huid of het bloed van je hond.

Ze zijn vaak met het blote oog moeilijk te zien, maar hun sporen zijn duidelijk merkbaar. De vlo is de boosdoener nummer één. Vooral bij een vlooienallergie heeft een hond maar weinig nodig voor een heftige reactie.

Vlooien en mijten

Je ziet dan vaak kale plekken of korsten op de rug en de staartbasis.

Maar er zijn meer parasieten. Denk aan schurftmijten. Deze minuscule beestjes graven gangetjes in de huid en veroorzaken extreme jeuk, vooral aan de oren en de ellebogen. Hoe weet de dierenarts of het om een parasiet gaat? Meestal begint dit met een grondig gesprek en een lichamelijk onderzoek.

Diagnose door krabben

De dierenarts zal vaak een microscopisch onderzoek doen. Met een scherp schraapijzer worden huidschilfers van de oppervlaktelaag afgekrabd.

Soms moet dit tot bloedens toe gebeuren om dieper liggende parasieten te vinden. Ook haren worden met een pincet verzameld en onder de microscoop bekeken. Op die manier kunnen schimmels of mijten worden opgespoord. Als de oorzaak parasitair is, verdwijnt het probleem vaak snel na een goede behandeling met ontwormingsmiddelen of speciale spot-ons.

Allergieën: Een overreactie van het immuunsysteem

Als parasieten zijn uitgesloten, is de kans groot dat het om een allergie gaat. Allergieën komen bij de Malinois helaas vaak voor. Het immuunsysteem reageert overdreven sterk op iets wat eigenlijk onschuldig is, al kun je met de beste wormen- en vlooienpreparaten voor de Malinois veel ongemak voorkomen.

Er bestaan verschillende soorten allergieën. De vlooienallergie is er een die we net al even noemden.

Vlooienallergie versus Voedselallergie

Maar er is ook voedselallergie. Dit is niet hetzelfde als een voedselintolerantie.

Bij een allergie reageert het lichaam op een specifiek eiwit in het voer, zoals kip of rund. Dit kan op elke leeftijd ontstaan, ook bij een hond die al jaren hetzelfde voer eet. Een andere veelvoorkomende oorzaak is atopie.

Atopie: Allergie voor de omgeving

Dit is een allergie voor stoffen uit de omgeving, zoals huisstofmijt, graspollen of schimmelsporen.

Bij de Malinois zie je dit vaak terug in het gedrag. De hond zal niet alleen krabben, maar ook veel aan zijn poten likken. Dit likken aan de poten is een klassiek symptoom van atopie. De huid kan hierdoor rood worden, verkleuren of zelfs gaan stinken.

De uitingen van huidproblemen

Huidproblemen bij de Malinois kunnen zich op vele manieren uiten. Het is niet alleen jeuk.

• Constant krabben en bijten aan de huid.
• Met de oren klapperen of de kop schudden.
• Likken aan de poten, waardoor de vacht roodbruin verkleurt.
• Schilfers of een vettige huid (seborroe).
• Kale plekken en wondjes.
• Een vieze geur, alsof de hond naar schimmel ruikt.
• Verdikkingen van de huid, soms met een zwarte, olifantsachtige structuur.

Let op de volgende signalen: Deze symptomen kunnen elkaar overlappen. Een parasiet kan secundair ook bacteriële infecties veroorzaken, waardoor het plaatje ingewikkeld wordt.

Hoe stellen we de diagnose?

Om de juiste behandeling te starten, is een goede diagnose essentieel. Je dierenarts zal een stappenplan volgen.

Eerst wordt gekeken naar de leeftijd waarop de klachten begonnen en in welke periode van het jaar het het ergst is. Pollenallergie is vaak seizoensgebonden, terwijl voedselallergie het hele jaar door kan spelen. Naast het microscopisch onderzoek op parasieten, kan er ook een huiduitslagtest worden gedaan.

Bij verdenking op voedselallergie wordt vaak een eliminatiedieet voorgesteld. Dit betekent dat de hond enkele weken een speciaal dieet krijgt met bijvoorbeeld konijn of eend, die hij nog nooit eerder heeft gegeten. Als de klachten verdwijnen, weet je dat het om voedsel gaat.

Behandeling en verzorging

Zodra de oorzaak bekend is, kan de behandeling starten. Voor een effectieve bescherming tegen parasieten zijn er diverse pipetten en tabletten op de markt, zoals die van Frontline of Nexgard.

Bij allergieën is het vaak een kwestie van het allergeen vermijden. Bij atopie kunnen medicijnen helpen om de jeuk te onderdrukken, of er wordt gestart met hyposensibilisatie (allergieenting). Ook de vachtverzorging is belangrijk. Regelmatig wassen met een speciale shampoo kan de huidbarrière herstellen.

De Malinois is een prachtig ras, maar vraagt wel aandacht voor de gezondheid. Door alert te zijn op signalen, zoals bij epilepsie bij de Malinois, en tijdig de dierenarts te raadplegen, kun je veel ongemak voorkomen. Een gezonde hond betekent een gelukkige hond.